Federico Maria Sardelli is al 40 jaar als musicoloog gepassionneerd door de muziek van Vivaldi. Na grondig onderzoek is Sardelli erin geslaagd maar liefst 18 aria’s uit Vivaldi’s La Costanza Trionfante, RV 706-A op te sporen, te reconstrueren en restaureren . Die opera werd beschouwd als verloren, maar de reconstructie illustreert muziek die behoort tot de meest bloeiende scheppingsperiode van Vivaldi. Het betreft een aanzienlijk fragment dat kwantitatief ongeveer de helft van de opera vertegenwoordigt en een concreet en verrassend beeld geeft van de kwaliteit van deze compositie.

Samen met het barokorkest Modo Antiquo en vier indrukwekkend goede solisten biedt Federico Maria Sardelli ons hier de eerste uitvoering sinds de 18de eeuw van dit substantiële fragment, doordrenkt van onuitgegeven aria’s: een unieke gelegenheid om te genieten van een titel die vandaag volledig nieuw is.  Een ontdekking van een hoofdstuk uit Vivaldi’s oeuvre vol buitengewone schoonheid.

Booklet: EN, IT

De eerste volledige opname van het Leuven Chansonnier!

In 2015 werd de Alamire Foundation, het Internationaal Centrum voor de Studie van Muziek in de Lage Landen, benaderd door een kunsthistoricus die namens een kunsthandelaar musicologisch advies vroeg over een klein muziekmanuscript. Verdere studie bracht al snel zijn betekenis aan het licht: het manuscript bleek een tot dan toe onbekend vijftiende-eeuws chansonnier te zijn. Aangezien de oorspronkelijke eigenaar nog niet kon worden vastgesteld, kreeg het de naam “Leuven Chansonnier”, verwijzend naar de nieuwe bewaarplaats in de Library of Voices, een van de gebouwen van de Alamire Foundation op de historische abdijsite van Park in Leuven (BE). Het liedboek is van uitzonderlijke waarde. Het bevat vijftig composities: één religieus werk en negenenveertig Franse chansons, waarvan er twaalf in geen enkele andere bron bewaard zijn gebleven. Hoewel er in het handschrift geen componistennamen vermeld worden, kunnen dankzij andere bronnen zesentwintig werken aan componisten worden toegeschreven, onder wie vooraanstaande vijftiende-eeuwse Frans-Vlaamse polyfonisten zoals Johannes Ockeghem, Antoine Busnoys en Firminus Caron. De makers van de overige vierentwintig chansons blijven voorlopig anoniem.

Het Sollazzo Ensemble is een veelgeprezen groep die zich toelegt op de uitvoering van middeleeuwse en renaissancemuziek. Het ensemble werd in 2014 opgericht door Anna Danilevskaia en staat bekend om zijn sterk expressieve uitvoeringsstijl en karakteristieke klank, gevormd door de diverse muzikale achtergronden en persoonlijkheden van de leden. Vertrekkend vanuit historische repertoires en geïnformeerde uitvoeringspraktijken, streeft het ensemble ernaar emoties over te brengen die zij persoonlijk hebben ervaren, of ideeën te uiten die voor hen betekenisvol zijn. Dit proces van creatieve toe-eigening van historisch materiaal — via gelaagde en rigoureuze artistieke arbeid — vormt de basis van hun communicatie met het publiek, met als doel elk werk een stem te geven die zowel de historische wortels van het repertoire weerspiegelt als de unieke visie van het ensemble.

Booklet: EN, FR, NL

In 1729 publiceerde edelman en dichter Annibale Marchese (1686–1753) Tragedie Cristiane, een opmerkelijke bundel van tien toneelstukken in het Italiaans. Geïnspireerd door Racine, Corneille, Voltaire en de klassieke traditie, zijn deze vernieuwende drama’s diep geworteld in de jezuïtische toneelpraktijken. Om zijn visie te verwezenlijken, riep Marchese de hulp in van tien van de meest vooraanstaande componisten van zijn tijd — meesters van de zogenaamde Napolitaanse School. Hun strofische aria’s, vaak met obligaat klavecimbel, weerspiegelen op levendige wijze de individuele stijl van elke componist. Deze opname bevat ook tot nu toe onbekende instrumentale dansen uit eigentijdse jezuïetentoneelproducties.

Stile Galante, onder leiding van Stefano Aresi, is een Nederlands-Italiaans cultureel project dat zich sinds 2010 toelegt op Italiaanse muziek uit de 18e eeuw. Het project beoogt een samensmelting van academisch onderzoek en uitvoeringspraktijk, met bijzondere aandacht voor vocale muziek. Door zich te richten op doorgaans genegeerd of miskend repertoire, herontdekt het ensemble bladzijden van zeldzame schoonheid en nodigt het musici en publiek uit zich opnieuw te verbinden met muzikale talen en smaken die vandaag de dag vaak onder druk staan van niet-historische verwachtingspatronen.

Booklet: EN

Johannes Pullois werd waarschijnlijk geboren in Pulle, een dorp in de Kempen bij Antwerpen. Van 1443 tot 1447 was Pullois zanger en daarna zangmeester in de Onze-Lieve-Vrouwekerk, waar hij Johannes Ockeghem tot zijn collega’s rekende. Hij solliciteerde tevergeefs naar een baan bij de Bourgondische hofkapel, maar had meer succes bij de pauselijke muziekkapel in het Vaticaan: van december 1447 tot augustus 1468 diende hij niet minder dan vier pausen (Nicolaas V, Callixtus II, Pius II en Paulus II). Tijdens zijn verblijf in Rome ontving hij verschillende weldaden van de bisdommen Cambrai en Utrecht. Pullois keerde in 1468 terug naar Antwerpen en werkte nog tien jaar in de Onze-Lieve-Vrouwekerk.

Net als Ockeghem experimenteerde Pullois in de jaren 1440 met het nieuwe principe van de cyclische mis, waarin hetzelfde thematische materiaal terugkomt in de verschillende delen van de mis. Dit principe was al ingeburgerd in de Engelse muziek. Had Pullois toegang tot dezelfde Engelse bronnen die Ockeghem inspireerden tot het componeren van zijn Missa Caput?Motetten en liederen van Pullois zijn ook bewaard gebleven, samen met de oudst bekende polyfone liederen in het Nederlands. Zijn werk werd ook in Italië verspreid en veel van Pullois’ werk is nu terug te vinden in Italiaanse manuscripten. Overigens is het kerstmotet Flos de spina ook opgenomen in een Tsjechische bron. Instrumentale bewerkingen van twee chansons (Pour toutes fleurs / Sutoutes en De ma dame / De ma dame) zijn opgenomen in het Duitse Buxheimer Orgelbuch. De ballade La bonté du Saint-Esperit werd geschreven ter ere van één van de pausen onder wie Pullois diende.

Booklet: EN, DE, FR, NL

Ter gelegenheid van de 150e verjaardag van Maurice Ravel in 2025 presenteert Un Tombeau pour Ravel een muzikale reis waarin de stijlen van Ravel en de Franse barok, met name de werken van François Couperin, met elkaar worden verweven. Het programma van deze CD draait rond Le Tombeau de Couperin, dat Ravel tijdens de Eerste Wereldoorlog componeerde als zowel een eerbetoon aan de barokcomponisten als een gedenkteken voor zijn gesneuvelde kameraden. Deze opname omvat originele werken en zorgvuldig bewerkte arrangementen voor klavecimbel, die de invloeden van de 18e-eeuwse Franse muziek traceren. Zo wordt niet alleen Ravels inspiratiebron tijdens de creatie van deze pianocyclus geïllustreerd, maar wordt ook het tombeau als eerbetoon-genre verkend.

Booklet: EN, FR, ES

In de tweede helft van de 18e eeuw ontstonden er aan het Portugese hof kenmerkende instrumentale praktijken binnen het sacrale repertoire. Een van deze innovaties waren werken gecomponeerd voor de Goede Week, waarin concertante altviolen een prominente rol speelden, terwijl violen opvallend afwezig waren. Deze ongewone instrumentatie werd niet alleen een kenmerk van de dagelijkse hofmuziek, maar ook van de Portugese muziek in het algemeen.

Deze traditie weerspiegelt waarschijnlijk de sterke invloed van de Napolitaanse muziek in Portugal en sluit aan bij een bredere praktijk waarbij solistische basinstrumenten werden geïntegreerd om de plechtigheid van liturgische gelegenheden te versterken, zoals de Goede Week en Allerzielen.

Een van de meest opvallende componisten van de Capela Patriarcal die deze stijl omarmde, was José Joaquim dos Santos. Geboren in Óbidos in 1747, trad hij in 1754 toe tot het Patriarchaal Seminarie, waar hij studeerde bij de gerenommeerde Napolitaanse componist David Perez. In 1763 werd Santos lid van het docentenkorps van het seminarie, waar hij een centrale figuur bleef tot aan zijn overlijden in 1801. Zijn werk illustreert op schitterende wijze de rijke wisselwerking tussen de lokale traditie en de Napolitaanse invloed, die deze uitzonderlijke muzikale periode definieerde.

Deze tweede CD van het Real Câmara-orkest presenteert, als wereldpremière, de Responsoria voor Goede Vrijdag, gecomponeerd voor twee concertante altviolen, fagot, cello en contrabas.

Booklet: EN, FR, DE, PT

Scorrete lagrime mie, stromen mijn tranen: tranen van verdriet, van vreugde; vrome en gepassioneerde tranen; tranen van verlangen, van verraad; van dood en van leven. Barbara Strozzi, Francesca Caccini, Sigismondo d’India, Giovanni Battista Bovicelli, Lodovico Viadana, Giovanni Bassano en Bartolomeo Barbarino gebruiken zeer kleurrijke woordschilderingen in hun behandeling van deze thema’s en eisen de hoogste mate van subtiliteit en variatie in klankkleur, articulatie en arcering. Hun geestelijke en wereldlijke monodieën vormen een ideaal kanaal voor het verkennen van de vocale virtuositeit van de trombone, een instrument dat historisch gezien misschien wel meer geassocieerd wordt met de stem dan enig ander instrument.
Deze oorspronkelijk vocale composities worden aangevuld met geselecteerde instrumentale werken, waaronder drie originele composities. Voor dit project wordt Maximilien Brisson bijgestaan door Christophe Gauthier en Luc Beauséjour op orgel en klavecimbel, die zorgen voor een basso continuo dat hier geen zuiver begeleidende functie heeft, maar als een gelijkwaardige en essentiële partner is.

Booklet: EN, FR

Fernando Sor, een unieke persoonlijkheid in de wereld van de klassieke gitaar, zorgde voor een revolutie in de gitaarcompositie door de rijke texturen van orkestmuziek te imiteren. Hij werd opgeleid aan de prestigieuze Escolania de Montserrat en kreeg les van pater Anselm Viola. Zijn werken weerspiegelen een diep begrip van contrapunt en polyfonie, die doet denken aan de invloed van Haydn. Zijn innovatieve technieken, van het gebruik van natuurlijke harmonischen tot polyfone texturen, transformeerden de gitaar in een instrument dat een spectrum aan orkestrale klanken kan produceren. Dit album met Xavier Díaz-Latorre bevat een aantal van Sor’s mooiste stukken, waaronder Les Folies d’Espagne, Op. 15 en Variations Brillantes sur un Air Favori de Mozart, Op. 9, die zijn compositorische genialiteit en de indrukwekkende kracht van zijn muziek laten horen. Elk nummer is een testament van Sor’s nalatenschap, combineert klassieke elegantie met expressieve diepte en biedt luisteraars een buitengewone luisterervaring.

Booklet: EN, FR

Herontdek de genialiteit van Händels 8 clavecimbelsuites uit 1720!

Händel componeerde deze stukken niet alleen als concertrepertoire, maar ook als lesmateriaal. Misschien wou hij wat extra geld verdienen na de dood van zijn vader in de periode voor hij aan zijn carriere als  operacomponist begon. Ondanks hun pedagogische doel zijn Händels suites artistiek zeer verfijnd en vereisen ze technische en interpretatieve vaardigheden van de muzikant.

De suites getuigen van Händels veelzijdigheid en innovatieve geest. Ze hebben niet alle dezelfde structuur: er zijn traditionele vierdelige suites maar eveneens sonates die geïnspireerd  zijn door Corelli’s triosonates. Händels gebruik van variaties, fuga’s en andere vormen tonen duidelijk zijn kwaliteiten als  componist.

Händels collectie uit 1720 werd goed ontvangen in heel Europa en inspireerde bovendien Bach, Muffat en Rameau om soortgelijke vormen in hun klavierwerken op te nemen. Händels talent om Franse, Italiaanse en Duitse stijlelementen  te laten samensmelten in zijn composities illustreert de esthetiek van die tijd die men in Duitsland ‘gemischte Geschmack’ noemde en in Frankrijk sprak men van ‘les goûts réunis’.

Booklet: EN, FR, DE

Contrasterende affecten, verleidelijke vocaliteit, moeiteloze virtuositeit en een voorkeur voor het intieme: dit zijn enkele van de kenmerken die de Italiaanse muziek uit de jaren 1600 bijzonder aantrekkelijk maken. Peter Van Heyghen en Kris Verhelst, twee toonaangevende specialisten op dit gebied, hebben hun nieuwste opname aan deze muziek gewijd. Ontdek en geniet van hun bloeiende selectie van sierlijke motetten en madrigalen, liedvariaties, ricercars, toccata’s, intonaties, capriccios, canzones en sonates, uitgevoerd op zorgvuldig uitgekozen historische instrumenten die aan het repertoire kunnen worden gelinkt (drie blokfluiten, twee klavecimbels en een orgel).

Booklet: EN, FR, DE