“Sharp violins proclaim their jealous pangs and desperation, fury, frantic indignation, depths of pain, and height of passion, for the fair disdainful dame”. Deze woorden uit John Drydens Song for St. Cecilia’s Day inspireerden Enrico Onofri tot een programma waarin de viool en haar vermogen om zulke contrasterende passies en stemmingen uit te drukken centraal staan . Het Imaginarium Ensemble neemt tijdelijk afstand van zijn basso continuo sectie en wordt een “sharp band” van soloviolen.

Telemanns omvangrijke oeuvre zonder basso continuo bleek ideaal voor dit project, niet alleen vanwege de zeldzame concerti voor vier violen – het middelpunt van het programma – maar ook vanwege de diversiteit van de compositiestijl en de expressiviteit van de duetten.

Booklet: EN, FR, IT, DE