Franz Schubert en Carl Czerny – twee tijdgenoten, woonachtig in dezelfde stad, beiden op hun eigen manier nauw verbonden met Beethoven. De eerste klom op en wordt tegenwoordig beschouwd als een van de belangrijkste componisten uit de hele muziekgeschiedenis; de tweede, hoewel een zeer productief componist en een zeer geliefde leerling van Beethoven, bleef in de volksherinnering vooral over als leraar en schepper van talrijke studiewerken van weinig muzikale waarde. Zijn Grande Sonate in D mineur, verreweg de langste van zijn elf sonates, werd onmiddellijk na Beethovens dood geschreven en kan worden beschouwd als een poging om het domein van diens Hammerklavier Sonate te bereiken: met zijn zeven delen en spectaculaire technische uitdagingen is het werk een lang vergeten meesterwerk dat zijn plaats verdient tussen de grote oeuvres van de 19e eeuw. In deze opname presenteert Aurelia Vişovan het voor de allereerste keer aan het publiek op een fortepiano, naast Schuberts dramatische Sonate in C-klein, D. 958, gecomponeerd in hetzelfde jaar.

Booklet: EN, FR, DE

Radicaal, gedurfd en uiterst verfijnd: zo zag C.P.E. Bach zijn nieuwe weg voor het Oratorium, nadat de Passionen van zijn vader het hoogtepunt van de barok hadden ingeluid. Aangemoedigd door zijn peetvader Telemann en bevrijd van het juk van de grillige Frederik van Pruisen, kwam hij in Hamburg terecht bij een publiek dat hongerig was naar nieuwe muziek. En hij bracht hen zijn oratoria, niet langer in kerken maar in concertzalen, waar hij de onverdeelde aandacht van de luisteraar opeiste met plotselinge veranderingen van stemming en kleur.

Die Auferstehung und Himmelfahrt Jesu liet inderdaad zijn sporen na: zowel Haydn als Beethoven toonden grote belangstelling na een reeks van drie uitvoeringen onder leiding van Mozart in Wenen. Het effende niet alleen de weg voor Haydns oratoria, maar er zijn ook duidelijke invloeden op de enkele jaren later geschreven Pamina-aria’s in Die Zauberflöte. C.P.E. Bach schreef aan zijn uitgever Breitkopf: “Ik denk dat dit het beste werk is dat ik ooit heb geschreven.”

Booklet : EN, FR, DE

Gezongen teksten: DE, EN

Met deze opname verkent Federica Bianchi de ontwikkeling van muziek voor klavierinstrumenten van het begin van de 15e eeuw tot het begin van de Barok. De vroegste werken zijn afkomstig uit de beroemde Codex Faenza (ca. 1400-1420), een manuscript met wereldlijke liederen gearrangeerd voor klavierinstrumenten door componisten als Jacopo da Bologna en Guillaume de Machaut. De vroegste gedrukte verzameling (1517), uitsluitend gewijd aan muziek voor klavierinstrumenten, is een andere mijlpaal in deze ontwikkeling. Latere werken op dit album omvatten bewerkingen van renaissancehits als Ancor che col partire. Federica Bianchi’s verkenning van dit repertoire voert haar naar de toccata’s van de late 16e en vroege 17e eeuw.

Federica Bianchi speelt dit repertoire op drie instrumenten die gebouwd zijn naar historische modellen: een clavicymbalum naar een ontwerp uit de eerste helft van de 15e eeuw en twee klavecimbels naar Italiaanse modellen uit de 16e en 17e eeuw.

Booklet: EN, FR, DE, IT

In het gezegende jaar 1959 zagen twee nonetten het levenslicht. Nino Rota’s melodieuze Nonetto, waaraan hij nog bijna 20 jaar zou sleutelen en Martinů’s kamermuzikale zwanenzang, waarbij hij een laatste keer de heimwee naar zijn vaderland van zich af componeerde.

Ook Eisler componeerde zijn nonet niet in zijn thuisland; op de vlucht voor de nazi’s was hij in 1941 in Mexico aanbeland. Daar schreef hij muziek voor John Steinbecks documentairefilm The Forgotten Village, waaruit hij inspiratie putte voor zijn Nonet nr. 2.

Met deze cd geeft het Oxalys-ensemble de gelegenheid om deze drie nonetten te herontdekken – drie meesterwerken van sterke figuren uit de muziekgeschiedenis van de twintigste eeuw.

Booklet: EN, DE, FR, NL

De Partita’s zijn het eerste werk voor klavecimbel dat Johann Sebastian Bach publiceerde. Tussen 1726 en 1730 werden de partita’s afzonderlijk gepubliceerd, één per jaar, voordat ze in 1731 in één bundel werden samengebracht.

Kort na zijn benoeming tot Cantor van de Leipziger Thomaskirche besloot Bach zijn Opus I te wijden aan een modieus genre: de klavecimbelsuite, een reeks dansen van verschillend karakter, verenigd door dezelfde toonsoort en voorafgegaan door een prelude.

De Partita’s zijn in alle opzichten Bachs laatste woord over deze muzikale vorm, de meest volwassen, een soort verzameling: elk type dans wordt verkend, met een compositorische virtuositeit die van de uitvoerder, naast een onbetwistbare technische vaardigheid, een leesdiepte vereist waarmee hij de mathematische relaties die de algemene architectuur schetsen, kan doorgronden.

Lorenzo Ghielmi, een van de beroemdste vertolkers van Bachs werken, presenteert ons een opname waarin elegantie en maat de schoonheid en formele strengheid van deze bladzijden naast elkaar laten bestaan.

Booklet: EN, FR, DE, IT

Booklet: EN, FR, DE, IT

25 jaar na zijn opname bij il Giardino Armonico stelt Enrico Onofri een nieuwe versie voor waarin hij een ongeëvenaarde rijpheid en artistieke wijsheid toont. In plaats van Vivaldi tot de belangrijkste held van de opname te maken, wil hij hulde brengen aan Moeder Natuur, haar reddende kracht en de kunst die erdoor geïnspireerd is – via haar geluiden, beelden, geuren, smaken en sensaties. De muziek die “de Seizoenen” in dit album begeleidt, valt binnen het kader van de Italiaanse instrumentale zeventiende eeuw en biedt ons een verzameling muzikale juweeltjes die de weg wijzen naar Vivaldi’s meesterwerk.

Booklet: FR, EN, DE, IT

Gezongen teksten: FR, EN, DE

Jean Cras werd geboren in Frankrijk, in de Bretonse stad Brest, in 1879 en stierf daar in 1932.

Zijn hele leven lang wist hij zijn twee passies, de zee en de muziek, met elkaar te verzoenen.

Cras combineerde vrijheid van melodie met strengheid van vorm en was ook sterk beïnvloed door zijn geboorteland en de exotische bestemmingen die hij op zijn reizen ontdekte. Hij leverde een belangrijke bijdrage aan het Franse kamermuziekrepertoire. De kwaliteit van zijn werken is niet alleen uitzonderlijk hoog, maar ze bezitten ook een natuurlijkheid, charme en lyriek. Zijn composities waren zeer populair bij het publiek en werden meestal kort na hun voltooiing voor het eerst uitgevoerd in Parijs.

Het Belgische Ensemble Oxalys, met de Belgische sopraan Sophie Karthäuser als gast, presenteert hier drie prachtige kwintetten die in de jaren 1920 werden gecomponeerd.

Booklet: FR, EN, DE, NL

Booklet: EN, FR, DE

Gezongen teksten: EN, FR